Vorige week was het moederdag. De eerste keer sinds het overlijden van mijn allerliefste mamsie, dat ik weer een beetje kon genieten. Dit, omdat ik nu zelf moeder ben.

Om dit te vieren, heb ik bij de boer verse asperges gekocht.

Nu kan ik héél interessant gaan doen dat ik allemaal ingewikkelde dingen deed met de asperges. Dit kan ik ook wel, maar… ik vind asperges veel lekkerder zonder teveel poespas.

Met krieltjes uit de oven, gekookte asperges, zelfgemaakte botersaus en roerei met… kaas. Kaas en asperges… jumjum.

Voor dochter had ik het recept een beetje aangepast, zo heeft zij ongekruide aardappeltjes gekregen, wel een beetje roerei maar zonder kaas en geen botersaus.

Het mocht de pret niet drukken en hoe gaaf is het, dat ik kan zeggen: ‘mijn dochter van 6 maanden houdt van asperges’

Tja. Dochter lust meer dan manlief. Als ik hem vraag waar hij trek in heeft, krijg in steevast ‘pannenkoeken’ te horen.

Tegenwoordig eten we zeker eenmaal per week pannenkoeken. Maar wel met groente. En lekker dat het is!

voor 4 personen:

4 grote pannenkoeken

(ik maak dat zelf van meel, ei en melk. Geen flessen of pakken hier!)

1 kopje doperwten

3 EL mascarpone

verse Tijm (naar smaak)

Ui, fijngesnipperd

knoflook, 2 teentjes

kastanjechampignons (gewassen en in kleine stukjes)

spinazie

Tomaat voor de garnering

kaas

Kook de doperwten kort. Voeg daar de verse tijm en mascarpone aan toe. Pureer dit tot een glad geheel (nu al goddelijk, proef maar), en zet dit apart.

Bak de spinazie met een uitje en wat knoflook, tot alles geslonken is. Zet ook dit apart.

vervolgens bak je de champignons, en vooruit: doe er wat knoflook bij.

Als je het leuk vindt, om iedereen een eigen schaaltje te geven, deel je de pannenkoeken in vieren. Als gemak boven opmaak gaat, zorg je dat je een springvorm of grote ovenschaal hebt.

Je gaat namelijk een lasagne maken van pannenkoeken.

Je start met een pannenkoek(kwart)

Dan een laagje spinazie, weer een pannenkoek. Nu een laagje paddestoelen. Weer een pannenkoek en daarop de doperwtenpuree. Je eindigt met een pannenkoek. Deze bedek je met tomaat en kaas. Nu even in de oven, tot de kaas gesmolten is.

Het is een bewerkelijk recept, daarom eten we dit ook altijd twee dagen achter elkaar. Dit gaat prima!

Iedere zichzelf respecterende hobby kok, bakt een (appel)taart zonder PakGemak.

Nu heb ik vele malen appeltaart gemaakt, steeds weer iets toegevoegd, weggelaten enzovoorts.

Dit resulteerde in een appeltaart waar mijn omgeving tamelijk lyrisch over is.

7 zure appels

350 gram zelfrijzend bakmeel

200 gram roomboter op kamertemperatuur

1 ei

mespunt zout

150 gram suiker (ik gebruik lichtbruine basterdsuiker)

1 EL vanillesuiker*

3 EL custardpoeder

2 EL amandelen

schaaltje rozijnen naar smaak

1 dessertlepel rum (of rum aroma)

Mix de boter en zelfrijzend bakmeel, samen met het ei en de suiker.

Bekleed een (ingevette) bakvorm. Het lukt mij nooit om met de deegroller een mooie plak te krijgen, dus ik doe altijd een plastic zakje om mijn hand en duw het deeg in de vorm.

Schil de appels en snij deze in plakjes. Voeg daar de (gewelde) rozijnen aan toe.

Kneus de amandelen (ik gebruik de vijzel, keukenmachine kan ook) en voeg ook dit toe  aan de vulling, samen met de rum.

Verdeel de custardpoeder over de bodem en stort het appelmengsel over de bodem. Met het restant deeg maak je een randje.

Nu komt het: leg een vel aluminium folie over de taart en zet hem in de oven, 150 graen hete lucht, 50 minuten. Haal na de 50 minuten het aluminium eraf en strooi de lepel vanillesuiker over de taart. Zet het geheel nog 10 minuten in de oven…

*vanillesuiker kun je in zakjes kopen, ik maak het zelf; gewoon een pot suiker met 1 of 2 vanillestokjes. Staat standaard in mijn kast, soms schud ik even…

Ze is nu bijna een half jaar.. ons moppie, ze keek al een paar weken met zeer veel interesse naar wat wij aten.

Aangezien ik (natuurlijk) borstvoeding geef, hadden we geen haast met bijvoeding. We wachten dus keurig tot ze een half jaar is. Hoewel.. bijna dan. Want drie dagen voor haar verhalfjaardag, na een kort overleg met Stefan Kleintjes via twitter (@bvpuntcom) besloten wij dat de tijd (en banaan) rijp was: onze dochter mocht gaan eten.

Haar eerste menu bestond uit een broodkorst en een banaan. Wij voeden via de Rapley methode, dus ik heb gewoon een broodkorst en een stuk banaan op een bordje gelegd. Zeer gulzig viel ze aan en ze heeft meer binnen gekregen dan we zelf dachten.

We vonden het mooi geweest voor een eerste dag en besloten het hierbij te laten voor vandaag. Maar, dochter dacht hier anders over, want toen ze mij een appel zag versmaden, bliefte zij zelf ook wel een stuk. Vooral niet tegenhouden, dus zij kreeg een stukje appel. Zonder tanden is dit, op zijn zachtst gezegd, een soort van uitdaging. Daarom hebben we ook een stukje geraspt.

Zelf was ze lekker aan het frutten in dat bakje en pappa en mamma hielpen soms een ‘Rapley-handje’. Ook appel is goed gekeurd door mevrouw.

Iets zegt mij, dat zij een grote eetliefhebber gaat worden. Van wie zal ze dat toch hebben…?

Als je eens verse pesto hebt gemaakt, dan wil je nooit een potje meer! Ook niet voor even snel.

Wanneer ik mensen vertel dat ik altijd verse pesto maak, krijg ik al snel bewonderenswaardige blikken. Maar… dat is teveel eer.. echt waar! Het is zooo simpel:

Voor groene pesto:

1 basilicum plantje

1 eetlepel geroosterde pijnboompitjes (koop goede pijnboompitjes bij de notenbar. Zelf even roosteren in de koekenpan)

3 tenen knoflook (of minder.. ik hou van knoflook)

stukje parmezaan (ja… de echte), geraspt.

kopje olijfolie (ja… wederom echt goede!)

Pluk de basilicumblaadjes van de plant en was deze. Laat dit goed uitlekken!

Ondertussen rooster je de pijnboompitjes, pel je de knoflook en snij deze in plakjes. Gooi de basilicum in de vijzel en… vijzelen maar.

Dit lijkt meer werk dan het is, maar het geeft het beste resultaat, de aroma’s worden zo goed vermengd.

Doe nu ook de overige ingredienten erbij en blijven vijzelen! De olijfolie in scheutjes toevoegen.

Deze pesto is in een tupperware bakje afgesloten ongeveer een dag of 5 houdbaar in de koelkast.

Voor rode pesto, voeg je wat zeer fijngesneden zongedroogde tomaten toe in de vijzel.

Heb je geen vijzel, dan kun je ook alles in de keukenmachine doen. Maar… het beste resultaat behaal je echt met de vijzel.

Heb ik al gezegd dat je beter maar een vijzel kunt gebruiken?

De titel van dit blogje, is eigenlijk teveel eer.

Het suggereert dat ik zelf een stol gemaakt heb.

Ik heb wat gekneden ja, maar eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik wel een pak broodmix heb gebruikt, want deze had ik nog staan.Het was een witbrood mix, welke ik aangemaakt heb met rozijnen.

Helemaal bereid volgens pak, daarna een rol amandelspijs (ook uit pakje) op het brood gelegd en dit dubbelgevouwen.

Een beetje lui gedoe dus, maar… vele malen lekkerder dan een stol bij de supermarkt of een veel te dure stol bij de bakker, waar maar een microscopisch ‘worstje’ van spijs inzit.

Na de geboorte van onze docher, was onze buurvrouw zo lief om regelmatig voor ons te koken.

Waar kom je zulke buren nog tegen? Nergens toch? We waren zeer blij, want zo kregen we nog eens vitamientjes binnen.

We dachten dat het niet beter kon. Maar dat kon het wel. Want ze gaf ook haar recepten erbij.

het laatste diner dat we van haar kregen, was echt een Slotstuk met hoofdletter. Grandioos.

Het was een ‘Toscaanse tomatenquiche’

Denk niet, om half 5, dat je ‘even’ een quiche gaat maken. Want deze quiche vraagt veel liefde en tijd.

———

Voor 1 quiche (2 personen als hoofdgerecht)

750 gram tomaten uit blik (uitgelekt). (nee echt, UIT_LE_KKEN!)

1 stengel bleekselderij

1 grote wortel

1 grote rode ui

200 gram kaas

3 eieren, geklutst

handje verse peterselie

goede eetlepel verse basilicum

2 tenen knoflook

Flinke draai peper (uit de pepermolen, uiteraard)

zout

olijfolie

Je begint met een pan. Daar doe je als eerst de tomaten in. Je hakt de bleekselderij, wortel en ui in stukken en legt dit bovenop de tomaten. Hierboven strooi je de kruiden uit en tot slot een scheut goede olijfolie.

En dan maar pruttelen. Pruttelen pruttelen pruttelen.

Haal de mix daarna door de passeermolen (volgens mij is dit een ouderwets keukengereedschap. Ik zou niet weten hoe ik het anders moet doen). Laat de saus nog even flink indikken.

Voeg daarna de eieren en de kaas toe en schenk het geheel in een springvorm, bekleed met bladerdeeg, verse quichedeeg of, ook erg lekker, bedek de springvorm met vers geknede pizzabodem. Strooi als topping nog wat kaas en zet dit in de oven.

Heerlijk eten jullie!

———–

Tip: maak hele grote porties en vries porties in, voordat je het ei en de kaas toevoegt. Na ontdooien hoef je dan alleen maar even wat kaas te raspen en een ei te klutsen. Dit mengsel in een springvorm met bladerdeeg of pizzabodem, even in de oven en klaar!

Ik maak dus altijd grote porties en dat ziet er dan zo uit:

Nederlanders eten aardappels. Veel aardappelen. Vooral gekookt, het liefst iets te gaar.

Mijn moeder was ook zo’n aardappelfan. Volgens mijn moeder was ik een ‘moeilijke eter’ maar toen ik eenmaal het huis uit was, bleek niets minder waar. Ik hou niet van Hollandse kost. That’s it. Het enige waar ik echt voor te porren ben, is boerenkool stamppot.

Maar dat wil niet zeggen, dat ik aardappelen links laat liggen. Ik mag graag een stevige Rösti maken, of verse aardappelpuree met kruiden.

Niets zo veelzijdig als een aardappel. Mijn schoonvader kookt ook graag en, al zegt hij zelf van niet, op behoorlijk niveau.

Soms is iets simpels, niet te versmaden. Van hem kreeg ik onderstaand recept. Uiteraard heb ik eerst toestemming gevraagd voor het posten.

- Verse, vastkokende aardappelen (Kilo’tje van AH)

- olijfolie

- kruiden naar keuze

Ja het is echt te simpel om waar te zijn:

Was de aardappelen, snij ze doormidden. Bestrijk het snijvlak met olijfolie en strooi er kruiden naar keuze op. Meestal ga ik voor de Italiaanse kruidenmix. Provencaalse kruiden doen het ook goed, of simpel rozemarijn en (zee)zout.

Wat overigens ook erg lekker is, dit doe ik meestal: schenk de olie eerst in een schaaltje, pers een teentje knoflook uit in de olie, en bestrijk dan pas de aardappelen. Lekker!

Dit geheel moet ongeveer een uurtje in de oven op 200 graden. Tussendoor even prikken is slim!