Kimske denkt er het hare van...

De stoere vader lost ’t op.

Het is 23.00 uur als de baby heerlijk in zijn wiegje, dat bij ons beneden staat, slaapt.

Inventief als je wordt met een baby, sneak ik naar boven. Ik ga douchen, want morgenochtend sta ik er alleen voor met een hond, kat en 3 kinderen.

Tijdens het douchen bedenk ik, dat als ik mij even kwaad maak, ik wellicht het bed nog kan verschonen. Dan haal ik daarna mijn lieve baby op en stap met baby frisgewassen in ons schone bed.

Ik word blij van dat idee, ik douche kort, ik kleed mij aan, luister naar beneden. Stil. Top. Snel tandenpoetsen, daarna het bed verschonen.

Inmiddels wíl ik geen schoon bed, maar moet ik een schoon bed. Nu zit dat zo in mijn hoofd. Als ik nu, fris als ik ben, in bed zou stappen wat niet verschoond is… dan kan ik net zo goed in de modder gaan rollen. En dan heb ik weer voor niets gedouched, moet dat morgen opnieuw.. weg winst. Hop hop.. poetsen.

En daar stond hij

mijn man

mét de baby

wakker

Ik had mijn mond vol tandpasta, en hoorde door het gezoem van de tandenborstel mijn man de vraag stellen…

‘moet hij verschoond worden?’

Ik mompel dat ik veel kan, maar vanaf deze afstand kan ik dat niet beoordelen.

Loopt mijn lief op mij af. Met wakkere baby.

Of ik even kan voelen aan de luier.

Tuurlijk. Doe ik even, met links hou ik het haar uit mijn gezicht, met rechts poets ik. Ik zou mijn tenen kunnen gebruiken. Of mijn neus. Logisch.

Ik kijk mijn lief vernietigend aan en hij loopt weg. Met baby. Nog steeds wakker.

Nadat ik mijn tanden gepoetst heb, loop ik de slaapkamer in, alwaar de baby in de co-sleeper vrolijk op mijn borsten zijn lieve moeder wacht. Daar gaat mijn schone bed.

Ik stap frisgewassen de modderpoel in. Lief staat inmiddels naast me. Ik uit mijn verbazing, ik had de baby nog niet wakker verwacht.

‘Nee, hij sliep nog. maar ik dacht.. laat ik even helpen’

van de wal in de sloot mensen.

Of in dit geval, de modderpoel.

Inmiddels zijn we een dag verder, bijna bedtijd. Vanmorgen heb ik het bed afgehaald. Vergeten op te maken. zal je altijd zien.