Een mannelijke conclusie

Onderstaand is een fragment met een man. Niet mijn man, al had dat príma zo kunnen zijn. Maar hij was het niet.

M: ‘Maar wat had je dan precies?’

Ik: ‘Nou, ik had het een beetje benauwd, dus ik naar de huisarts. Die stuurde mij door naar de SEH en daar constateerden ze een zware longontsteking’

M: ‘goh’

Ik: ‘Ja, inderdaad. Best heftig, hoelang dat genezen duurt..’

M: ‘ja? Merk je dat?’

Ik: ‘Ja! Waar ik toch zo’n drie keer per week hardloop en zo rond de 7, 10 of 12 km afleg, ben ik nu al buiten adem als ik mijn dochter wandelend naar school heb gebracht. Zo’n 300 meter van mijn huis af’

M: ‘Goh’

Ik: ‘Jazeker. Schijnt dat dat erg lang kan duren. Maar goed, we zien wel. Ik geef het de tijd. Een longontsteking is toch wel serieus’

M: ‘Ja. Nou! Ik herken dat wel hoor. Die uitputting waar je het over hebt. Had ik ook, toen ik zo grieperig was, weet je nog? Maar… ik ben toch al helemaal opgeknapt!’

 

En hij keek mij trots aan.

Tegenover mij stond een Echte Bikkel.

Heeft zomaar de manflu overleefd.

 

WP_20160604_22_48_39_Pro

One Comment

  1. Oh wat erg, hahaha!
    Gelukkig heeft hij het overleefd! Gaat het met jou ook beter?

    Ps. Ik merk aan de Watermeloen – nu zes maandjes oud – ook al… Eén en al klagen en jammeren als ie niet zo lekker is. Dat belooft wat!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *