Even snel een lampje ruilen bij de Intratuin

We gaan even 3 maanden terug. december 2018. We lopen in het tuincentrum en onze dochters krijgen een lampje.

Diezelfde avond blijkt, dat het lampje van onze jongste dochter het niet doet. Geen traantjes, mama gaat gewoon even terug, dan kijkt iemand even, en dan krijg ik gewoon een andere mee. Met 10 minuutjes is het probleem verholpen. De volgende dag loop ik, gewapend met de bon én, uiteraard, het kapotte lampje naar de servicebalie. Alwaar een uiterst vriendelijke dame mij te woord staat, het lampje test en tot dezelfde conclusie komt. ze pakt een pen en papiertje. Ze schrijft wat, ze belt wat… ik krijg een ´bewijs van eigendom´  en mijn kapotte lampje weer terug. Ik mocht mij, met lamp en het bewijs dat het mijn lamp was, maar zónder bon, melden bij de Kerstafdeling. daar zou ik verder geholpen worden. Een beetje verbaasd liep ik met lamp, zonder bon en met bewijs van eigendom door de winkel. Bij de, totaal uitgestorven, kerstafdeling liep ik naar het toonbankje. Fout, zo zou later blijken. Ik moest mij namelijk niet zomaar bij de kerstafdeling melden, nee nee. Ik moest naar de afdeling kerstlámpjes. en daar naar de balie. Dus ik zocht naar de kerstlampjesservicebalie, op de kerstafdeling. De balie stond náást de gewone kerstafdeling balie. Dezelfde medewerker van de kerstafdeling, liep naar  de kerstlámpjesafdeling balie. Ze vroeg, voor de tweede keer deze dag, of ze me kon helpen. Ook deze dame testte de lamp, concludeerde dat deze stuk was, pakte een nieuwe, gaf deze aan mij. Klaar! dacht ik opgelucht. Maar nee. ze pakte een pen… en SCHREEF EEN NIEUW BEWIJS VAN EIGENDOM uit.

Ik hoefde mij alleen nog even te melden bij kassa 4. De kassajuf van kassa 4 was op de hoogte gesteld van mijn komst.  Daar kon ik mijn bewijs van eigendom inwisselen voor een bonnetje. Kassa 4 bleek gesloten. De kassajuf van kassa 2 wenkte, dat ik dit bij haar mocht regelen. na 10 minuten in de rij bij kassa 2, liep ik naar buiten. Met werkende lamp, en bon. want, dan kan ik terug,mocht er wat mee zijn.

Comments are closed