Vanavond aten wij de asperges, die ik uitsluitend bij http://landenboschzigt.nl/ haal, met een rösti, doperwtenpuree en een kaas-mosterdsausje. Het was geweldig lekker!

De asperges schil je en kook je tot ze gaar zijn. Ik prefereer dunne asperges en hou een kooktijd van 6 minuten aan, waarna ik ze nog een minuut of 8 in het water laat staan, zodat de smaak intens wordt.

De doperwtenpuree heb ik al eerder beschreven in dit recept.

Kaas-mosterd saus is echt zo makkelijk! Ik werd geïnspireerd door mijn schoon-nicht.

Ik maak roomsauzen altijd zelf, maar vandaag had ik weinig tijd en pakte dus een pakje ‘culinair room’, bij de houdbare zuivel in de supermarkt. Dit breng je aan de kook, waarna je er ongeveer 2 ons oude kaas (geraspt) aantoevoegt, samen met een lepel mosterd. Je roert tot alle kaas gesmolten is en… klaar is je saus. Als de saus nog even bewaard moet blijven omdat de asperges nog niet klaar zijn, is het verstandig om dit op een warmhoudplaatje op het gas te laten staan, onder af en toe doorroeren, anders koekt de kaas aan.

Rösti heb je in vele soorten en maten.

Mijn recept:

kruimige aardappelen schillen

1 ui

2 tenen knoflook

Alles in de keukenmachine om te hakken (aardappels ongekookt). Je verhit olie in een koekenpan en legt met een lepel een schepje van dit aardappelmengsel in de pan, je drukt dit plat met de lepel. Na een minuut of 5 kun je de koeken voorzichtig omdraaien, waarna je zo nog eens 5 minuutjes laat bakken.

Kind kan de was doen toch?

Ik werk het liefst met vers fruit, maar eerlijk is eerlijk: in mijn vriezer ligt standaard diepvriesfruit.

Pers twee flinke sinaasappels uit, schenk dit in een mengkom. Voeg hierbij toe twee handen blauwe bessen (diepvries), één flinke hand mango, een banaan en vier grote lepels kwark.

Mixen maar en…… smakelijk!

150 gram fijngehakte amandelen (keukenmachine)

150 gram bloem

1,5 theelepel bakpoeder

snufje zout

180 gram vanillesuiker

1 theelepel amaretto of amandelessence

80 gram boter

1 theelepel geraspte sinaasappelschil (kan ook citroen)

60 ml (amandel)melk

2 eieren

5 cantuccinekoekjes, gehakt

2 eetlepels amandelen

50 ml honing

Amandelen, bloem, bakpoeder en suiker mengen.

Boter, amaretto/essence, (amandel)melk, eieren en rasp mengen.

Meng nu alles door elkaar en schenk in een ingevet cakeblik (ik doe er altijd bakpapier in, dan weet ik zeker dat mijn baksel mooi uit de oven komt).

Bak de cake in 40 minuten op 170 graden.

De cake is nu nog niet helemaal gaar, maar let op! Terwijl je cake staat te bakken, meng jij de honing met de gehakte koekjes en de hele amandelen. Na de 40 minuten haal je de cake uit de oven en schenkt het honingmengsel eroverheen. Nu gaat de cake nog 10-15 minuten terug in de oven, op 150 graden.

Laat de cake even afkoelen.

Om te serveren is het erg lekker om een custardsausje te maken, of verse slagroom met een klein beetje vanillesuiker.

Puree:

1 winterpeen, geschild en gekookt

1 middelgrote kruimige aardappel

een halve appel

Aardappel en wortel koken, appeltje schillen en in blokjes toevoegen en pureren. Aardappel wordt wat elastisch in de staafmixer, dus je kunt het geheel beter stampen. De wortel en appel kunnen wel met de staafmixer, het geheel moet je daarna mengen met de aardappel.

Saladedressing:

een teentje gehakte knoflook

flinke scheut olijfolie

verse peterselie naar smaak (krulpeterselie)

een theelepel mosterd met balsamico en honing.

paar druppels citroensap

Dit geheel husselen en mengen met slablaadjes naar keuze. Dit is slamelange van rucula, veldsla, en jonge spinazie.

Voor de bite stukjes appel (de halve die je overhad)

Voor de gezelligheid heb ik de puree in vormpjes op het bord gelegd en gegarneerd met verse bieslook.

Nou eeh…. eigenlijk niet zo spannend.

De ene keer pasta met spinazie, of laatst, toen had ik heel simpel gedaan:

‘Pompoenkroketjes op een bedje van pastinaakpuree. Erbij aardappel gratin en gebakken biet’

Eh ja… toen ik het mezelf hoorde zeggen vond ik het ook wat opschepperig klinken. Maar tis echt zo. Echt!

Wat moest manlief dan eten?? Zo was het ineens mijn missie om de diepvries te vullen. Ik bakte, ik stampte ik pureerde en ik zeefde dat het een lieve lust was. De laatste open plekjes in de vriezer stopte ik vol met pizza’s en poffertjes, want daar houdt manlief zo van.

Ik belandde inderdaad in het ziekenhuis, alwaar manlief ook vertoefde. Hij at dus ook mee.

Er vond geen natuurramp plaats behalve op zeer zéér lokaal gebied dus de vriezer bleef gevuld. Dat was fijn, want in mijn kraamweek en daarna, had ik niet zo’n behoefte om te staan koken.

Zo kwam het, dat de vriezer weer redelijk toegankelijk werd.

Toevallig bedacht ik me laatst, dat ik even een inspectie moest doen, of er niet iets was blijven liggen.

Gisteren had ik ouderavond. Daarom moest manlief dochter halen en zelf koken. ‘Dus je moet even boodschappen doen’ sprak ik nog moederlijk toe. ‘Ik ben geen kind meer’ sprak De Stoere Man. Ik trok dit in twijfel en ging naar mijn werk.

Eenmaal thuis vroeg ik, wat manlief gegeten had. Dochter had broccoli gekregen, manlief had dat voor haar gekookt, lekker makkelijk, dat lag nog in de vriezer. Ik vond het een beetje vreemd, dat manlief geen boodschappen had gedaan, want de vriezer was toch erg leeg verder. ‘En ik had poffertjes’ sprak de man volwassen.

Mooi, hij was dus tóch naar de supermarkt gegaan. ‘Dat lag nog in de vriezer’ sprak hij blij.

Ik kon me niet herinneren wanneer ik poffertjes gebakken had. Maar nee, het waren kant en klaar poffers.

Het behoeft geen uitleg dat ik me niet voor kon stellen, dat ik kant en kláár poffertjes in de vriezer zou leggen. …

..

…

…..

Tot ik terugdacht aan vorig jaar.

Juist. De Stoere Man was vandaag thuis. Ziek. Voedselvergiftiging ja. ‘Maar het lag in de vriezer, dus ik dacht dat het wel kon’ tja.. zelf nadenken…

Soms voel ik me echt een alleenstaande moeder. Met een zoon en een dochter.

Heerlijk! Veel basilicum, knoflook, olijfolie, parmezaan en pijnboompitjes. Lekker.

Jum.

Ik mijn vorige blog noemde ik mijn verse pesto met verse pasta.

Nu moet ik u iets bekennen. De pesto.. was eigenlijk geen pesto.

Ik ben als werkende, kokende, bloggende moeder, soms een tikje chaotisch. Vaste prik bij ons: mensen komen eten, Kimske slooft zich uit, manlief loopt naar de AH om *noem maar wat* te halen, want dat was ik vergeten.

Nu was ik laatst verse pesto aan het maken, maar dan de rode variant. Deze is hetzelfde als deze maar dan met zongedroogde tomaten.

Heel senang stond ik de basilicum te plukken, te vijzelen, tomaatjes te hakken, olijfolie toe te voegen en knoflook te snijden (want persen, daar doen we niet meer aan. Kijkend naar dochter denk ik: genoeg van persen)… en ja. daar bleef het bij. Want nee, we hadden geen parmezaan. En ook geen pijnboompitjes. He_le_maal niets. Maar ik had wel verse pasta. En een hele fijne wijn. En honger. Vooral dat laatste.

Ik sneed een extra teentje knoflook en vijzelde dat het een lieve lust was.

Daarna kookte ik de verse pasta (waarover later meer.. nog meer ja), goot de pasta af, voegde het mag_de_naam_pesto_niet_hebben_PESTO toe en gooide er een flinke lepel creme fraîche bij. Ik leukte alles op met veldsla en, omdat de Stoere Man anders gaat huilen, raspte wat gewone kaas (ja.. sorry).

Het geheel diende ik op.. de Stoere Man nam een hap en… sprak de woorden: ‘dit is echt heel erg lekker’. Dat had ik al eens gezegd he? Ja… maar dat zegt hij dus echt nooit. NOOIT! Dus dat mag best tweemaal geschreven worden dan.

U snapt, de pijnboompitjes en parmezaan werden niet gemist….

Het was mijn schoonvader. Hij wilde weleens Panini’s komen eten. Tuurlijk, kan geregeld worden, ik deel graag eten, ik mag mijn schoonouders heel graag, dus wees welkom

Ik jubelde wat verder over de paninimaker, toen het ineens zwart voor mijn ogen werd.

‘Kim, nu ik je toch spreek: heb jij misschien interesse in mijn pastamachine? Ik doe er niets meer mee…’

gloek.

Blijven ademen Kim, blijven ademen, zo sprak ik mezelf toe.

Een pastamachine. Tja, die had ik nog niet. Wij eten graag pasta. Ik maak graag pasta. Maar een pastamachine.. tjee.

Natuurlijk, ik droom weleens. Als een soort Kimske in Wonderland dans ik dan door mijn keuken. Een keuken die vele malen groter is dan mijn huidige keuken. Ik hak, ik snij, ik bak, ik grill en ik draai in die dromen meerdere keren aan een pastamachine.. tja.

Ik heb ook weleens gekeken naar een pastamachine hoor, daar niet van. Maar de moed zakte me altijd een beetje in de schoenen.. opzetstukje hier, mesje daar… voor ik dat alles verzameld heb zijn we jaren verder. Ik ben best rommelig, dus als ik dan opzetstuk X heb, dan ben ik de slinger van machine A allang kwijt.

‘Ik heb alles netjes bewaard in een box, zodat je niets kwijtraakt, je mag het zo hebben’

Ik kneep eens in mijn wangen, knipperde nog een keer met mijn ogen.. en ik ademde in en uit.

Graag! stamelde ik.

En nu staat er dus een superdeluxe pastamachine, van alle gemakken voorzien, in de keuken.

Ik heb hem vandaag voor het eerst gebruikt, wat een weldaad.. helemaal zen stond ik vandaag mijn tagliatelle te draaien én verse pesto te maken. Zelfs de Stoere man sprak de zeldzame woorden ‘Dit. Is. Echt. Heel. Erg. Lekker’ Een unicum als je mijn lief kent.

Al draaiend droomde ik weer. We waren zeven jaar verder, als Alice in Wonderland haalde ik mijn dochter van school. ‘Mam, gaan we verse pasta maken? Mag ik dan helpen?’ En dat mag. Daarna gaan we verse pesto maken. Vragen we opa en oma ook te eten…

Ik ontwaakte en hing mijn brouwsel te drogen. Hmm… het leven is nóg mooier geworden!

http://www.youtube.com/watch?v=EgRzuhWzlgU&feature=player_embedded

Dochter houdt ook veel van fruit. Tegenwoordig zit ze in een fase dat ze alles zelf eet, behalve fruit. Na drie hapjes mango houdt ze het voor gezien en kijkt ze mij lief aan.

Wat ik tegenwoordig weer vaak doe, is een shake maken. Als je het slim aanpakt, kun je er meteen een hapje voor je kleine draak uithalen.

Er zijn legio mogelijkheden! Experimenteer en leer!

Ik maak vaak ‘s avonds een shake, dan ligt dochter op bed en heb ik wel tijd. Ik maak dan meteen een hapje voor haar, voor de volgende dag.

Grote favoriet hier:

• 1 mango (geschild, stukjes)
• 2 peren (geschild, stukjes)
• 2 bananen (geschild (haha), stukjes)
• sap van drie sinaasappels
• evt. scheut soja yoghurt.

Alles in een schaal, behalve de sinaasappelsap.

Nu pureren (blender, staafmixer, keukenmachine).

Haal eruit wat je voor je kleine apart wil houden, voeg de sinaasappelsap toe.

Wederom pureren.

Hoeveelheden zijn voor twee babyhapjes en vijf kleine glazen sap/yoghurtdrink.

Uiteraard kun je ook gewone yoghurt gebruiken.

Wat betreft het hapje: je kan het oplepelen, in een beker/fles aanbieden. Dat laatste heeft niet mijn voorkeur, maar dat is voor iedereen persoonlijk. Ik dik het hapje aan met Biobim pap.