Of je worst lust

‘Ooooooh! Rookworst!’ kirde ik per ongeluk hardop bij het vegetarische schap.

Een man van middelbare leeftijd keek met een opgetrokken wenkbrauw mijn kant op. Of dat was, omdat De vegetarische slager met een veganistische rookworst op de markt kwam, of door mijn verrukte gezichtsuitdrukking , kon ik niet peilen.

Iets zei mij, dat ik nu, nu ik alle aandacht op mij had gevestigd, toch wel met een soort verklaring moest komen omtrent mijn ietwat onverwachte uiting van blijdschap.

Nu kon ik natuurlijk gewoon uitleggen dat ik, na 26 jaar geen vlees gegeten te hebben, best wel benieuwd ben naar deze vegetarische rookworst. Of dat het goed uitkwam, omdat ik de avond ervoor alvast een pan boerenkool had klaargemaakt.

Allemaal hele plausibele verklaringen. Volstrekt te begrijpen, zelfs voor de grootste vleeseter.

Ik klopte op mijn zwangere buik en stamelde: ‘ Ach, ik hou nu eenmaal héél véél van worst’. Terwijl ik zelf hoorde wat ik nu eigenlijk zei, zo wrijvend over mijn bolletje geluk, vertrok ik met het schaamrood op de kaken naar de kassa.

Met mijn worsten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *