Kimske denkt er het hare van...

Kimske, de stoere man en het kattenluikjesimperium.

Met huisdieren heb je altijd wat extra werk. Keertje stofzuigen, soms spuugt er eentje. De kattenbakken moeten schoongehouden worden, maar dat zijn allemaal dingetjes, dat hoort erbij. Die ene keer dat een kat sproeit, kan gebeuren.
Maar als dat dagelijks wordt, dan is het toch lastiger. Zeker als er geen medische oorzaak gevonden wordt, je van alles probeert maar niets werkt. Dat je dan steeds vaker het woord ‘asiel’ in je hoofd hebt, omdat je, na een dag hard werken, weer letterlijk gezeik over je heenkrijgt.
Dat gezeur.

Dus helemaal wanhopig besloten de stoere man en ik, om een kattenluikje te kopen. Eentje zónder magneetje, want daar moet een halsband bij. Die raken ze óf kwijt, of niet. Menig kat heeft al onbedoeld zelfmoord gepleegd dankzij bandjes, dus dat was geen optie.
Het werd een kattenluikje met vier standen, zodat hij ook dicht kon.

De stoere man kocht een zaagje en ging onze voordeur te lijf.

Kattenluikje zit er, na veel gevloek, getier en bemoeienis van ondergetekende, in de deur.
De katten lopen in, en uit. En weer in, en weer uit.

Maar niet alleen ónze katten. Neen. Zelfs als het luikje op slot was, wist de buurtterrorist, genaamd ‘Timmie’ dat slotje vakkundig te slopen. Helaas kun je voor een poezeninbraak geen aangifte doen. Maar ’s nachts zei de stoere man slaperig: ‘hee, daar zit Timmie’. U moet weten, de sproeiende kater is slechts voor één kat doodsbang. Timmie. Best lullig als dan uitgerekend díe kat in je huis zit.

Dus dat luikje moest er maar weer uit. De stoere man had het stukje deur bewaard, plamuurde het, onder genot van veel gevloek en getier, weer in de deur. Onze mooie groene deur had dus ineens witte vlekken (van het vloeibare hout).
Probleem _Timmie_in_huis_ opgelost.

Maar de kater dacht op een dag ‘hee, ik kan niet meer naar buiten, das k*t, ik ga weer sproeien’.

WANHOOP WANHOOP WANHOOP

Totdat….
ik op een site…

hét kattenluikje tegenkwam. Werkte op de microchip van de kat. Je scant je kat als het ware in, en het luikje gaat alleen voor jouw kat(ten) open. Het ding kan 32 chips registreren.
Slechts 100 euro. Dus dat doen we dan maar.
En zo ging de stoere man vol vreugd wéér een gat in de deur zagen, exact hetzelfde vierkantje werd er weer uitgezaagd, want, ‘dat zal toch wel passen?’ HA HA.

Niet dus. Dat paste niet! Met veel gevloek en getier en inzicht van mijn kant, zit het luikje er dan toch in.

Katten gescand, vooral de jongste vindt het luikje er leuk. Vooral ’s nachts. In, uit, in,uit. Maar die vergrendeling, die klinkt als klak klak.

Dus de ganse nacht: KLAK…..KLAK…..KLAK…KLAK

En dat je er dan achterkomt dat het niet de kater die naar buiten wil is.. die sproeit. Maar onze binnenkat. Die niet eens door het luikje pást.

Lachen joh, katten.

4 Reacties

  • Elise

    Oh my God. Jij hebt geduld .. ik houd best van dieren maar het moment dat ze gaan pissen of sproeien op mijn spullen zijn ze weg .. 1 x kan gebeuren idd maar als het iedere dag wordt ..

    Dus geen dieren hier in Noeps dus he .. geen ellende en geen luikjes.

    Succes, Elise

  • Riz

    o nee precies wat elise zegt… 1x zal niet erg zijn maar elke dag pff… nee dat kan ik ook niet op brengen….
    en daarom heb ik geen katten of dieren… want je moet er wel voor beestje zijn in voor en tegen spoed..

    En hoe gaan jullie nu verder met het sproeisyndroom??

  • Geartsje

    Hier hebben de katten gewoon een halsbandje met een magneetje. Het zal vast gebeuren, maar ik heb nog nooit van iemand gehoord wiens kat zichzelf opgehangen heeft. De bandjes zijn wel eens kwijt geweest, ze zitten dusdanig ruim dat ze afgaan, mochten de katten vast blijven zitten.

    Gesproeid wordt er hier niet (is over, sinds de castratie), maar er worden wel konijnen, ratten en vogels door het luik naar binnen gesleepd. Brrr.