Kimske denkt er het hare van...

Kimske ruimt op

Koningsdag. Mijn hart klopt er ieder jaar wat sneller van. Koningsdag betekent rommelmarkt en dat betekent: een opgeruimde vliering.

De kinderen krijgen namelijk €€€€ in hun mooie oogjes als ze denken aan de schatten die ze kunnen scoren van hun, toch wel flinke opbrengst. Want wie veel verkoopt, haalt veel op.

En zo komt het, dat de garage al een tijdje nok, nok, nokvol stond met afgedankt speelgoed. Waaronder een fiets, een step, een poppenbedje, allemaal zaken waar je toch zeker €5,- voor zou krijgen.

Maar, Corona gooide roet over de rommelmarkt en moeders zag de vliering weer voller worden. En daar had ik geen zin in.

Ik beloofde de kinderen een ijsje als alles weer normaal is, als ik alles aan de weg mocht zetten. Gratis mee te nemen. Dat mocht.

Omdat ik het toch wat sneu vond, dacht ik.. kom. Ik ben brutaal. Ik zet er een spaarpotje naast. ‘gratis mee te nemen, al wordt een bijdrage in de spaarpot zéér gewaardeerd.

Er stopte een fiets. Nam een knuffeltje mee. Las het bordje en fietste door. Een oma. Nam een rokje mee. Later stopte er een auto.

De dame laadde een poppenbedje met bekleding, een kinderfiets, het stepje, wat klein spul in, keek naar het briefje, deed wat in de spaarpot. De meiden renden naar buiten, haalden hun spaarpot en visten er, hou je vast… 51 cent uit. Deed een beetje pijn bij mama, maar goed, gratis is gratis. En… de meiden waren blij. 51 cent. Wauw. Zomaar!

De volgende wagen stopte. Een zwangere dame. Keurige dame. Laadde de tummytub in. Het poppenbadje. Een popje. Las het briefje. Keek om zich heen. Zag de meiden bij het raam… en wist niet hoe snel ze in de auto in moest, stapte in en reed weg. Au. Dat deed mijn moederhart een beetje pijn. Maar hee, er staat gratis. Gratis is gratis.

We ruimden die avond voor Koningsdag alles op, want we begrepen dat dit niet handig is op koningsdag zelf. Als iedereen dit doet, heb je een soort uitgestrekte rommelmarkt. Moet je niet doen.

Wat achterbleef, was een co-sleeper. Een ledikant, door mijn man verbouwd tot co-sleeper. En een babybadje met badstandaard. Deze wilden we later opruimen.

Dit vergaten wij en de volgende ochtend keken wij uit het raam: weg! Gewoon, hopsa. Weg. Wat waren we blij. Wederom een lege spaarpot, maar dat maakte niet meer uit. Deze grote spullen.. waarschijnlijk hebben we iemand enorm blij gemaakt. Het waren echt nog mooie spullen. We hopen dat ze goed terechtkomen.

Genoegzaam ruimde ik de vaatwasser uit. Ik liep wat heen en weer en…

DAAR STOND ALLES WEER!

Of.. nou ja… álles? Het badje. De bad standaard. En een deel van de co-sleeper! Een déél ja. 1 kant én de schroeven hebben de mensen zelf gehouden.

Ik kreeg geen hartpijn.. nee. Deze keer was ik gewoon echt boos.

Hoe kun je dat nou doen? Ik kan deze co-sleeper nu niet meer verkopen, weggeven of wat dan ook. Sterker nog… omdat iemand anders besloot, dat er onderdelen meegenomen konden worden, mogen wij nu een rondje milieustraat.

Stank voor dank. Zo voelt het.

Ik had nog de hoop, dat mensen de spulletjes toch niet nodig hadden, terugzetten.. thuis ontdekken dat er nog wat in de auto lag en daarna terugreden. Maar nee.

Eén reactie

  • Guyonne

    Neeee!!! MY GOD!! Sommige mensen he, dat kan toch niet? Mijn bloed kookt ook gewoon bij het lezen van jou verhaal. Wat een aso’s bestaan er toch zeg!! Wij liepen op koningsdag een rondje door de wijk, en stuitte op een tafeltje met wat spulletjes op de hilvertsweg. Stond ook een bordje bij: Geef wat je er voor kwijt wilt. Elin heeft twee leuke leesboeken meegenomen, moeders had maar 35 cent in haar portemonnee. Die hebben we in de spaarpot gedaan…, maar ik vond het karrig, dus we zijn later terug gegaan en hebben nog eens 1 euro erbij gedaan. Als je zoveel spullen meeneemt mag je toch minstens 10 of zeker 5 euro verwachten! Stelletje aso’s. ECHT!