Zo maar een dag van een huisvrouwke

Mijn kinderen denken volgens mij dat ik op de bank zit te wachten, tot ik eindelijk het kroost uit school mag halen. Tussendoor een boodschapje, en verder wachten, wachten wachten.

Een aantal mensen denkt, dat het bij mij wel altijd spic en span zal zijn, want ja, je hebt verder niets te doen.

Welnu mensen, een klein inkijkje in een doorsnee dag. Een dag waarin ik geen klap gedaan heb in huis, en in totaal 30 minuten op de bank heb gezeten, om de kleine man te voeden.

Het begon heel gezellig, even ontbijten, haren vlechten, tassen klaarmaken, kinderen uitzwaaien (papa bracht ze naar school).

Daarna vlug een kop koffie, baby voeden, hond in de auto, baby in de auto, klein uurtje wandelen.

Eenmaal thuis een luier verschonen, luiertas bij elkaar zoeken, vlug een slokje melk voor de kleine en naar het consternatiebureau voor de eerste prikjes. Nu hebben wij een hele makkelijke baby (ze bestaan dus écht) maar vanaf dit punt was hij toch wel heel verdrietig.

Direct uit het consternatiebureau naar school, meiden ophalen, terug naar huis. De ontbijttafel stond nog gedekt, dus dat scheelt weer, schoon bordje, beker en bestek en eet smakelijk! Handig met een huilende baby.

Lunchen en de ochtend doornemen. Alles gaat goed op school, het kleine meisje heeft buikpijn. We vermoeden lactose intoleratie, dus we screenen alles wat ze gegeten heeft. Na het eten weer naar school. Vanuit daar boodschappen doen. Het kleine ventje in de kinderwagen en gaan met de banaan. Het kleine meisje heeft ’s middags een soort workshop cake versieren en ja.. dat zou weleens flink buikpijn kunnen worden. Moeder struint etiketten af op zoek naar wat lactosevrij spul voor op de cakejes. De baby wordt met de minuut ongeduldiger.

Ik ga naar huis, voed de, inmiddels compleet oversture, baby in slaap en geniet even van de rust. Ik schrik 5 minuten later, het is alweer tijd om de meisjes op te halen!

Baby weer wakker, in de auto, hop naar school. Het grote meisje wil spelen bij een vriendinnetje, prima. Het kleine meisje haar cake-goodies geven en we gaan weer naar huis. Ik zet een kop thee, maak een schaaltje fruit voor mezelf en troost de baby.

Na een klein kwartier is het weer tijd om het kleine meisje op te halen, dus ik maak weer de baby wakker, die het nu écht niet meer trekt.

Inmiddels heb ik ontdekt dat er in brood ook lactose zit. Maar AH verkoopt ook brood zónder lactose. Ik haal het kleine meisje op en ren even ‘snel’ met baby en kleuter naar de AH voor lactosevrij brood.

Weer buiten, alwaar het flink is gaan regenen. 2 Kinderen (waarvan 1 baby) zonder jas mee. Lekker bezig moeders.

Snel de auto in, en door naar het grote meisje bij haar vriendin. Natuurlijk duurt het veter strikken wat langer en ja, raad eens wie er overstuur in de auto lag?

Eenmaal thuis plof ik dan eindelijk op de bank met de baby. En nu blijven we liggen. Tv mag aan, we eten brood heb ik zojuist besloten. tafel is nog al gedekt!

Uiteraard heeft de grote nú zin om haar grashoofd poppetje op te starten. Dit doet ze zelfstandig, maar met veel support van ondergetekende. Raad eens wie daar wakker van werd?

En op dát moment beseffen, dat je man wat later thuis is.

2 Comments

  1. Guyonne Molle

    Ohh the Joy of being a mother. Of beter gezegd MOE!!-der.

  2. Ik zeg altijd moe,moeier, moeder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *